Niet leeftijd maar werkervaring is het probleem

Vijftigplussers zijn hot. Althans, in de media. Bij werkgevers wil het nog niet zo vlotten. Beeldvorming is een groot probleem. Speciale aandacht verdient de groep ouderen die langdurig werkloos is.

Eerst maar even de hand in eigen boezem steken. Ook onder onze intercedenten, veelal 20’ers en 30’ers, heerst vaak het idee dat 50-plussers stokoud zijn. ‘Enig idee hoe oud George Clooney en Brad Pitt zijn?’ is dan steevast de vraag. Het antwoord luidt 54 jaar en 52 jaar. Wat maar wil zeggen dat 50 het nieuwe 30 is.

Intercedenten overtuigen dat 50-plussers ook prima kandidaten zijn, dat lukt ons wel. Lastiger wordt het om bij opdrachtgevers hetzelfde resultaat te behalen. In de afgelopen jaren hebben wij ons hard gemaakt om 50-plussers in kader van het Actieplan 50PlusWerkt aan het werk te helpen. 2.500 mensen hielpen we aan het werk.

Elke persoon uit de uitkering en aan het werk is er één, maar voor een van de grootste arbeidsbemiddelaars van Nederland is het een bescheiden resultaat. Zeker gezien de omvang van het probleem. Ons werk heeft ons wel goed inzicht gegeven in de problematiek. Waar lopen we tegenaan?

fd_heindekort

Allereerst: ook werkgevers zien langdurige werkloosheid onder ouderen als een probleem. De meesten zien langer doorwerken als een goede zaak voor de samenleving. Maar als het gaat om oudere werknemers in hun eigen organisatie is er minder enthousiasme.

‘Dubbele moraal’, ‘leeftijdsdiscriminatie’, horen we vaak, maar het ligt iets genuanceerder. Veel ouderen hebben een probleem omdat ze in de categorie langdurig werkloos vallen, niet per se omdat ze de 50 gepasseerd zijn.

Werkgevers geven de voorkeur aan iemand die nog maar kort op zoek is naar werk. Ook als die persoon 50 plus is. Zo’n persoon kunnen wij prima bemiddelen, zo hebben we de afgelopen jaren ervaren. Uit onderzoek dat we samen met UWV hebben uitgevoerd blijkt dat 80% van de oudere werknemers die in een uitzendbaan starten jaren later nog altijd werk hebben. De uitzendbaan blijkt een prima stap naar een volgende baan.

De groep langdurig werklozen is moeilijker te bemiddelen. Dit is de groep waarop minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken zijn pijlen moet richten. Het zijn de mensen die in de crisisjaren werkloos zijn geraakt. Dit zijn de mensen die achterin de rij staan.

Hoe kunnen we deze mensen helpen? Een aantal aspecten is daarbij belangrijk. Eerst en vooral: beeldvorming. Werkgevers erkennen dat oudere werknemers vergeleken met jongere collega’s beter scoren als het gaat om loyaliteit, betrouwbaarheid en management. Maar dat zijn toch ‘zachte’ en minder gemakkelijk te kwantificeren kwaliteiten.

Het gaat hen vooral om productiviteit. En dan kijken ze vooral naar ‘harde’ kwaliteiten: fysieke gezondheid, vaardigheid met nieuwe technologieën en creativiteit. En die vaardigheden schrijven ze vooral toe aan jongere werknemers. Wat geldt voor onze eigen intercedenten geldt evenzeer voor werkgevers: 50’ers zijn de nieuwe 30’ers. Ze moeten hun beeld van 50-plussers bijstellen.

Daarnaast kunnen langdurig werklozen de hand in de eigen boezem steken. Voor iedereen geldt: blijf jezelf ontwikkelen, blijf je cv verrijken en sta open voor mogelijkheden die de technologie biedt.

Tenslotte associëren sommige oudere werkzoekenden flexwerk met ‘slecht betaalde tijdelijke baantjes’. Dat was misschien zo toen zij 20 waren, inmiddels is de arbeidsmarkt geflexibiliseerd. Veel nieuwe werkgelegenheid wordt op een flexibele manier ingezet. Het is verstandig dat ouderen hun vooroordeel op dit punt opzij zetten.

Jan-Willem Gelderblom is algemeen directeur van Start People.